Film Recensie: The Shallows

the_shallows_posterSinds Jaws in 1975 een grote filmhit werd wordt het bioscooppubliek met grote regelmaat getrakteerd op een nieuwe film waarin een of meerdere agressieve haaien aan het moorden slaan. Vaak een grote witte haai, soms gemuteerde haaien, kruisingen van haaien met een ander monster of zelfs tornado’s waardoor honderden haaien het land op worden gesmeten.

In de Shallows is het weer terug naar de eenvoud. Een grote witte haai  heeft het op een eenzaam strand waar bijna niemand komt, voorzien op een eenzame surfster, Nancy. Na de aanval strand Nancy op een kleine rots een paar honderd meters uit de kust. Een rots die bij vloed onder water komt te staan.

De film begint met een kennismaking met Nancy en de reden waarom ze juist op dit strand gaat surfen. Dit surfen wordt met mooie deels onder water beelden sfeervol in beeld gebracht. En dan volgt de aanval waarbij Nancy gewond raakt en naar de rots weet te ontsnappen.

Daarna volgt een zeer onderhoudende, spannende  en goed in beeld gebrachte film waarin de haai een kat en muis spel speelt met Nancy. Ik zat regelmatig op het puntje van mijn stoel door de spanning. Nancy wordt tussen hoop en wanhoop heen en weer geslingerd en ook dat wordt prima inbeeld gebracht.

Ik vraag me alleen af waarom de haai deze menselijke prooi op blijft jagen terwijl er een groot walvissenkarkas in het zelfde gebied drijft?

The Shallows is een prima film en zeker de moeite waard om te gaan bekijken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *