Ondergrondse post: afscheidsbriefje aan Art

Ha die Art,

Wat was het weer lekker druk in Vondel CS hè? Zelf kijk ik liever thuis op de buis, ook om zo een kwispelende Chris Zegers te kunnen ontduiken maar het is machtig mooi om te zien hoe al die mensen zich daar weer verzameld hadden vanavond voor de finale van Wie is de Mol?

Ik wil je bedanken voor weer een mooi seizoen. Eerlijk is eerlijk, ik vond het qua ‘kijkgenot’ wat wisselvallig, maar de prachtige locaties (Georgië staat op de kaart nu!) en de FANTASTISCHE ontknoping van vanavond maakten alles goed. Jammer alleen nog van die giga molactie op het einde: zeggen dat de verborgen aanwijzingen op de site terug te vinden zijn. En dat dan de site niet meer terug te vinden is. Plat. Onbereikbaar. En daar waar ik er wel doorheen kwam, zitten de verborgen aanwijzingen gewoon wel heel goed verborgen. Als in onvindbaar. Grrrrr…

Volgende keer gewoon weer op tv laten zien, Art? Programma mag wat mij betreft dan wel een half uurtje langer duren hoor.

Want nu moet ik wachten en daar ben ik niet zo goed in vrees ik. Wachten of de spoken die ik zag (waar het Jan betrof dan, want ik heb voor elke kandidaat meerdere spoken gevangen…) ook klopten. En welke hints ik over het hoofd had gezien. Of ik met een redelijk resultaat mijn LOI cursus Sherlock voor beginners kan afsluiten. Al zat ik er lang, veel te lang helemaal naast. Want WAT. EEN. FANTASTISCHE. ONTKNOPING.

Een mol met ananassokken

Eigenlijk was elke uitslag vanavond goed geweest, zolang Ruben maar niet de mol was. Geen leukere uitkomst als een onverwachte uitkomst. En Jan kwam onverwacht wat dat betreft. Tot twee afleveringen terug had ik hem echt gewoon onder de categorie ‘enthousiaste kandidaat’ geschaard. Eigenlijk vanaf het treinreisje had ik ‘m in het vizier. Soort van dan, want Simone stond voor dat vizier, maar daar hebben we het maar niet meer over.

De live onthulling vond ik trouwens wel tof. Was even spannend of Olcay op het moment suprême niet nog even moest gaan plassen, maar dat viel mee gelukkig. Ondanks de spanning. Die er wel al een beetje af was bij mij, toen ik de spanning bij Jan op zijn gezicht zag. Tussen een nerveus lachende Ruben en giebelende Olcay stond hij vooral heel erg een pokerface te faken. En dat ging hem niet zo goed af. Hij had net zo goed MOL op zijn voorhoofd kunnen zetten daar. Was voor het eerst dat ik zijn masker zag. En wat fijn dat hij ‘m daarna af mocht zetten. Wat een held. Wat een ongelooflijk goede mol. Eén van de beste tot nu toe. En dat was nog voordat we de afleveringen terug gingen kijken. En ik nog niet had gezien hoe brutaal hij eigenlijk echt is geweest. Man oh man oh man….

Mol met bravoure

Want hardop aan de telefoon met Stine je blij uitspreken over dat er geen geld in de pot komt, lachend naar de camera IN HET BIJZIJN VAN DE ANDEREN gewoon wat kwinkslagen maken, vol op beeld lampen verstoppen terwijl Olcay hem kon zien….bizar. Echt bizar goed ook. Maar jullie vroegen als redactie ook wel wat van Jan hè? Die opdracht waar hij gewoon langsliep. En met gewoon bedoel ik zonder vermomming, valse snor, bloemetjesjurk of gek hoedje. Dat was wel een hoogstandje hoor. Gedurfd! En hoe heb ik -als ontzettende molloot- wel opgemerkt dat Jan tijdens de woordzoekeropdracht heel raar de letters wegstreepte (niet in een lijn, maar letter voor letter) maar nooit zag dat hij tot drie keer toe de letter M gebruikte hiervoor? Onbegrijpelijk.

Ik heb genoten vanavond. Al is het maar omdat het leukste van zo’n laatste aflevering mee te mogen kijken met hoe de groep het heeft ervaren. En als je dan Olcay dingen hoort zeggen als ‘Ik deed alles in dienst van Jan’, ‘Jan schold iedereen verrot als het niet goed ging” en ‘ik wilde Jan trots maken’…..dan kom ik dus echt niet meer bij. Gelukkig kon zij er zelf ook om lachen. Hilarisch vond ik het om te horen dat zij Ruben maar ‘slecht gecast’ vond als mol. En dat ook steeds herhaalde tegen Jan. Haar conclusie na dit seizoen is dat ze nooit meer kan zeggen dat ze mensenkennis heeft. Maar jij en ik weten dat mensenkennis en mollenkennis twee totaal verschillende dingen zijn, toch? Ze moet niet zo streng zijn voor zichzelf én ze had niet zo streng moeten zijn voor Ruben. Al hoeft die geen excuses meer, die heeft al € 17.750,= in zijn zak mogen steken. Terechte winnaar ook.

Vooral achteraf een leuke groep

Nu ik iedereen vanavond zo aan tafel zag zitten, vond ik het een leuke groep. Maar dat is dan, in alle eerlijkheid, alleen achteraf. Want met name een beetje leuke groepsdynamiek ontbrak ‘m dit seizoen. Maar nu zo aan tafel….ik vond het heerlijk. Zo mooi om te horen dat er een soort support appgroep is opgericht die ‘Sorry Ron’ heet. En dat Bella alsnog een joker als souvenir mee kon pakken. En ik snap wel dat Emilio nu twijfelt of hij en Jan nog wel echt vrienden zijn….Al valt zijn ‘wat ben jij een lul’ waarschijnlijk in het niet bij de tekst van het sms’je dat Jan van zijn moeder kreeg tijdens de uitzending. Want niemand liegt toch tegen zijn moeder? Enfin, de rest van de groep was in totale verwarring en ik kreeg het idee dat ze, zelfs bij het terugkijken van de beelden, nog altijd niet helemaal geloofden dat Jan ook echt de mol was. Of, zoals Stine zei ‘ik begon op een goed moment zelfs mezelf te verdenken’. Ik snap dat wel.

Ik vond het een taai seizoen Art. Met heel veel mooie beelden en een fantastische ontknoping. En ook het feit dat ik (en met mij heeeel veeeel anderen) tot twee keer toe in een compleet verkeerde tunnel ben gelopen maakt ook veel goed. Het is ook voor het eerst dat in mijn ‘allerbeste mol ooit’ ranglijst, George (seizoen 2002) van de nummer één verdwijnt. Die positie is vanaf nu voor Jan. De bloedfanatieke kandidaat, de brutale mol vol bravoure en gewoon een heerlijke vent met lef en humor. Topprestatie.

En nu ben ik opgewarmd en klaar voor het avontuur dat op 25 maart op de Belgische zender Vier begint. Waarbij de teasers, met ontploffende piñatas en kandidaten die levend worden begraven, al veelbelovend zijn. Ik kan niet wachten.

Kijk je mee Art? Misschien levert het nieuwe inspiratie op voor volgend jaar. Dan schuif ik ook gewoon weer aan hoor. Beloofd!

groet Yvette

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *