Ondergrondse post: nog één keer een briefje aan Olcay

Fotocredits: Michel Schnater

Lieve, lieve, lieve Olcay…..

Ik baal enorm dat we nog een week moeten wachten op de ontknoping, maar jij waarschijnlijk nog meer. Want normaliter waren de drie finalisten als enigen wel al op de hoogte van de uitkomst van de finaletest. Nu moeten jullie ook nog een hele week wachten, hoe fucked up is dat eigenlijk?

Maar goed, nog één week te gaan dus. Waarbij ik gok dat Ruben wint omdat Jan de mol is, maar ik eigenlijk hoop op een enorm spectaculaire finale waarbij jij jezelf als mol ontmaskert. Want niet alleen ontneem je de winnaar daarmee van het echte gevoel van winst (want als je alleen maar wint op het aantal toevallig goede vragen dan ben je a winner by accident, toch?) maar dan mag je je ook scharen in het rijtje ‘ beste mollen ever’, wat mij betreft naast George (van toen er ooit nog tv-programma’s zonder BN’ers gemaakt werden).Anyway, al met al hoop ik vooral dat Ruben niet de mol is, dat zou een te ‘saaie’ uitkomst zijn voor ons als kijkers. Dus Jan of jij. Ik hoop het zo. Nou ja, wat mij betreft heb je al gewonnen hoor. Niet alleen omdat je the last woman standing bent, maar ook omdat ik je echt ben ga waarderen als smaakmaker van het programma. Zelfs nu weer, in de laatste reguliere uitzending, heb ik ontzettend van je genoten.

Bij de eerste beelden van Art dacht ik eigenlijk dat jullie al in Nederland waren teruggekeerd en dat de laatste opnames op Texel waren gemaakt. Maar in Georgië blijken ze dus ook gewoon onwijs veel schapen te hebben. Weer wat geleerd.

De uitzending begon feestelijk. Ruben was net teruggekeerd van zijn outer body experience, jij vierde het feit dat je alle vrouwen hebt verslagen en Jan proostte net iets te nadrukkelijk op (zijn één-na-laatste slachtoffer?) Simone. Zo’n mooie middag vroeg natuurlijk om een mooi einde. Dat kwam mooi uit want jij mocht samen met de twee heren bij de lokale sterrenwacht op zoek naar de maan. Om even de uitleg van Art erbij te pakken: er waren meerdere koepelgebouwen en drie daarvan waren gemarkeerd met een mollogo. Hier moesten de telescopen zo gepositioneerd worden dat Art de maan zou kunnen zien. Gewapend met een porto en een zaklamp gingen jullie op stap.

Met je enorme telescoop!

deze opdracht was niet geheel toevallig gekozen….

Jan vond vrij snel de eerste koepel met daarin (ik citeer) ‘een puist van een telescoop’. Ruben deed er iets langer over om

 

het juiste gebouw te vinden en jij….jij ging waarschijnlijk voor een romantische wandeling met Art in het maanlicht, want jij zwierf maar wat rond. Totdat Jan je terugriep (tactiek van een mol om tijd te verliezen? Of wilde hij echt helpen?). Uiteindelijk vond ook jij jouw koepeltje. Enfin, al met al vond ik de telescoop van Ruben het meest indrukwekkend (oh wat een foute tekst, so sorry). Het leek wel zo’n circuskanon waarmee je iemand kunt afschieten. Hij had ook als enige een knopje om het koepeldak te bedienen. Beetje luie uitvoering in vergelijking met de wielen waar jij en Jan aan moesten draaien.

Ruben ‘ving’ als eerste de maan en jij later ook. Ik begrijp uit jullie reacties dat het nogal een oerervaring was. Ruben vond het volledig James Bond en jij wilde bijna gaan huilen zei je. (blijkt er naast een mol ook een weerwolf in het spel….jeetje wat een domme grap dit). Art moest eigenlijk alleen voor de vorm nog even langs Jan, maar daar was de maan nét eventjes naar het toilet (HOEZO IS DE MAAN EVENTJES WEG JAN? HOE DAN?). Uiteindelijk kwam het toch nog goed en verdienden jullie € 1000 voor de pot. Chapeau!

Alle remmen los. Letterlijk dan.

Goed, op naar de volgende opdracht. Een ANWB-cursus Lada Niva, vermomd als puzzeltocht. Jullie kregen alle drie een eigen Jeep (dat was de omschrijving van Art hè) waarmee je langs puzzelpunten moest rijden en vragen over de wagen zelf moest beantwoorden. De antwoorden waren gekoppeld aan gefiguurzaagde puzzelstukken die je dan moest meenemen. Ik vond het een leerzame opdracht moet ik zeggen. Mocht ik ooit een Lada Niva aanschaffen (denk het niet), dan weet ik nu dat de hendel voor de motorkap aan de linkerkant van het stuur zit (ZOALS BIJ IEDERE AUTO RUBEN! zou Jan zeggen), het reservewiel bewaard wordt in de motorkap, je de stoelen kunt verstellen als je er maar hard genoeg aan rukt (zat er echt geen hendeltje Olcay?) en dat er in plaats van een gevarendriehoek er standaard een meetlint wordt meegeleverd.

Grappig hoe iedereen Jan belde als er iets was, hij was een soort van gebombardeerd tot wegenwacht/lokale gids. Terwijl hij de telefoongesprekjes met jou juist gebruikte om lekker te stoken richting Ruben. Wat ik raar vind, want als je iemand verdenkt en je vermoedens worden bevestigd, dan is de finale nou niet het moment om je medekandidaat hier deelgenoot van te maken. Althans, niet als je voor de winst wilt gaan. Nog even wat anders, wat een pittig chauffeurtje ben jij dan! Rukt gewoon de handrem kapot en rijdt over je eigen paal heen (gelukkig ben je een vrouw anders moest ik weer mijn excuses aanbieden voor deze tekst).

Terwijl jij en Ruben in het dorpje stonden te wachten op Jan, stond Jan ergens in de mist op jullie te wachten. Er was sprake van een meetingpoint, maar echt heel concreet werd dat nergens. Uiteindelijk werd besloten dat Jan dan toch maar jullie kant op zou moeten komen. Ik ga het hier maar niet hebben over het Mr Beanmomentje van Ruben, waarbij hij zijn puzzelstukjes op het dak van de Lada liet liggen bij het wegrijden, uiteindelijk heeft hij het netjes opgelost. Terwijl jullie op Jan stonden te wachten hadden jullie alvast jullie puzzelstukken door de live versie van Google Translate gegooid en wist de lokale bevolking jullie te vertellen dat jullie ergens op een kruispunt in het dorpje Molite moesten zijn. Daarna ging het snel: de batterij van jouw telefoon was leeg, Jan kwam en de tijd was op. So far, nog so good. Gelukkig regende het, paste prima bij het moment.

The grand finale

En toen was het tijd voor de bonte avond. Waarbij Jan zijn croonerpak en Ruben zijn stropdas had aangetrokken om met jou aan de hightea-champagne-dessertversie te zitten om alle hoogtepunten nog even door te nemen. Waarbij jij het leukste en het laatste woord had: jouw hoogtepunt was toch wel dat je van deze twee heren zou gaan winnen. Love the spirit! Nog één slokje champagne, nog één gebakje en een Heimlichgreepje voor Jan en toen was het toch echt tijd voor de finale test.

Daar, waar je denkt dat er echt geen mooiere plekjes zijn in Georgië, had de redactie toch echt the best for last bewaard. In een 1001 nacht decor mochten jullie de finale test gaan maken. Ieder afzonderlijk moest je je eigen route kiezen richting de test. De test, waarbij naast goede antwoorden ook de snelheid altijd meetelt. En de route die je koos bepaalde mede deze snelheid. Er was een korte route (rechtstreeks naar de test), een middellange afstand (met tussenstop om nog even € 2500 mee te pakken) en er was een sight seeing tour, waarbij je ook nog even langs de mol zou mogen lopen om hem/haar in de ogen te kunnen kijken. Gek genoeg koos helemaal niemand voor die laatste optie. Ook jij niet. Jij koos ook niet voor het geld trouwens en de andere twee wel, wat mijn hoop/vermoeden doet bevestigen dat jij toch de mol bent. Want waarom zou de mol geld pakken zoals Jan en Ruben deden? Slaat helemaal nergens op. Nee, jij zou zomaar nog eens voor een verrassing kunnen gaan zorgen volgende week.

We eindigden zoals we begonnen. In een hotelkamer met televisie, waar de lokale versie van Utopia even plaats moest maken voor de one manshow van Art. Die ons vertelde dat niet alleen wij, maar ook jullie nog een weekje geduld moeten hebben, omdat de grote ontknoping volgende week live in Vondel CS plaats zal vinden.

Ik ben benieuwd. Verras ons Olcay.

Alsjeblieft.

Want als er iets is dat ik na dit seizoen nodig heb dan is het wel een spectaculair slot. En als dat er echt niet in zit, win dan in ieder geval. Dan heb je niet alleen de vrouwen, maar ook alle mannen verslagen. Lijkt me heerlijk!

Liefs,

Yvette

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *