Ondergrondse post: briefje aan Merel

Foto: AVROTROS

Ja jeetje Merel, nu weet ik het he-le-maal niet meer. Niet alleen ging één van mijn mollen zich plots als een kandidaat gedragen, opeens kwam jij ook uit mijn blinde hoek zeilen zo recht mijn verdachtenlijstje in.

En alsof dat al niet genoeg mentaal schakelen was voor mij, moet ik ook nog een week wachten om te zien wie het spel moet verlaten…Nikki of Robèrt. En in beide gevallen ben ik daar zó niet blij mee…..want het zijn toch wel, samen met Rick Paul, de smaakmakers van deze serie hoor.

Los van dit alles, heb ik Niels nu voorgoed als verdachte geschrapt hoor (voorgoed is bij mij flexibel invulbaar hoor, kan ik zomaar volgende week anders over denken). Alles wat hij verkeerd doet wordt zo ontzettend in beeld gebracht dat het gewoon ongeloofwaardig begint te worden. 

Badkamertaferelen

Zoals elke aflevering werd ook vanavond ingeleid door Rik, die echt moet proberen om wat meer zichzelf te zijn hoor. Het is nog iets teveel een Art-imitatie, compleet met knoopjes los en alles. Niet doen, niet nodig. Net zo onnodig als het badkamershot op de kamer bij Eveline en Sarah. Dat heb jij gemist, maar het was best een beetje gênant. Ik was blij dat het camerastandpunt uiteindelijk draaide, want in eerste instantie leek het erop als Sarah zich stond op te maken, terwijl Eveline ernaast op de wc zat. Was niet zo, waarschijnlijk een krukje ofzo, maar het leek in eerste instantie echt op een geheime (grote?) boodschap zoals het in beeld werd gebracht. Enfin, het hele poederneusmomentje had ik makkelijk kunnen missen, was niet meer dan het begin van een voorzichtige verkering/bondje. Blegh, saaie televisie.

Dan vond ik het inkijkje op de kamer van Niels en Robèrt veel leuker. De grote goedzak die een bakkie koffie zet voor Niels om vervolgens de camera toe te vertrouwen dat hij ‘Niels zijn gitaar opvreet’ als blijkt dat zijn kamergenootje de mol is. [Waarom zou je dat doen? hoor ik Niels nu zingen]. Nou Niels, omdat dat hele leuke televisie oplevert.  (Sowieso kan onze meesterbakker alles lekker maken met een beetje bladerdeeg en poedersuiker volgens mij).

De vlag mocht uit

Goed, de eerste opdracht. Jullie mochten de Colombiaanse vlag gaan samenstellen. Door kleding te lenen van de mensen in het dorp (in rood, geel of blauw) en die aan grote waslijnen te hangen. Gelukkig was er eerst nog een korte LOI-cursus Spaans door Don Ricardo van Westelaçone. Iedereen kreeg één woordje om te onthouden, variërend van ropa (kleding) tot aan azure (blauw). Rick Paul kreeg het woordje handdoek. Als in, gooi maar alvast in de ring ? Terwijl onze spaanssprekende vriendjes Jamie en Eveline al in hun handen stonden te wrijven, kregen ze te horen dat zij niet mee mochten doen. Zij mochten als de muppets Waldorf & Statler vanaf een balkon toekijken en commentaar leveren. Vooraf hadden ze nog even mogen inschatten of de groep meer dan 6 of minder dan 5 waslijnen vol zouden krijgen. En ondanks dat ze laag hadden ingezet, probeerden ze alsnog de groep naar 6 of meer waslijnen te supporteren. Heel vreemd.

Net zo vreemd eigenlijk als zomaar een huis binnen banjeren en ongevraagd de slaapkamer binnenlopen. Of een party crashen om de gordijnen van de roede trekken. Jullie deden het allemaal zonder gêne. Grappig trouwens wel dat ze in Colombia ook gewoon ‘gezellig’ in een kringetje de sfeer hoog zitten te houden op een verjaardag. Iets van gedeelde smart zeg maar. Enfin, de opdracht leek wat rommelig te verlopen, vooral toen iedereen zich ook nog eens met Rick Pauls zijn werk ging bemoeien. Al met al waren er op het einde 9 lijnen gevuld met bontgekleurde kledingstukken. Het leek verdomme wel een Ariëlreclame. Alleen zonder winstoogmerk, want Eveline en Jamie hadden jullie te laat ingeschat. Jammer, maar helaas.

Bamboebosjes en Jengajokers

Hup, de bus in. Alwaar Sarah uit het niets aan de stoelpoten van penningmeesteres Nikkie begon te zagen. Waarop Sinan besloot tot een lesje democratie. Helaas voor hem luisterde niemand en ging het vooral over wie dan een waardig opvolger voor Nikkie zou zijn. Robèrt wilde in ieder geval niet, want er zat nog te weinig geld in de pot (leuke, terloopse mol opmerking of Brabantse humor?) Uiteindelijk werd unaniem -soort van- besloten dat Sarah het mag gaan doen. Ik weet wel, als er volgende week een opdracht komt waarbij de penningmeester een sleutelrol blijkt te hebben, dan vind ik het meer dan opmerkelijk wat hier gebeurde.

Terwijl jullie van het armste stuk van Medellín naar het rijke gedeelte reden (even hè…wat een fokking contrast. Kan ik ook echt een beetje boos van worden. Maar goed) zagen we, net als voorgaande weken, heel veel shots van vogels. Zitten ook best veel gevederde gesnavelden in het intro steeds….verwijzingen naar jou, Merel? Mmmm. Jullie kwamen aan bij een bamboebosje (mén…wat allitereert dat lekker zeg. Bamboebosje, bamboebosje….love it!). En Rik was in een gulle bui. Hij had een joker te geef of te koop. Kopen kostte € 2000 (de inhoud van de pot), geven was slechts een kwestie van besluiten aan wie zonder te loten. Niels had een vrij logische theorie, die zo logisch was dat hij uiteindelijk de joker cadeau kreeg. Had hij geweten wat daarna kwam…..was hij niet zo inhalig geweest. Even hoor, Niels…dat is dus het juiste woord. Met je gierig. (irritatiefactortje) Opvallend was ook de uitspraak van Jamie overigens “Niels krijgt de eerste joker”. Hoezo eerste? Wist hij al wat er nog ging komen?

De overgebleven 8 mochten namelijk gaan strijden om jokers. Door een gezellig potje Jenga! En dat vond de zelfbekroonde Jengakoningin Nikkie natuurlijk fantastisch. Minder fantastisch was het dat ze glorieus in de strijd tegen Sarah ten onder ging. Die daar een joker aan over hield. En een heel opmerkelijke felicitatie van de kant van Nikkie (krijg de pokkepleuris. Oké.) Rick Paul en Jamie bleven allebei met lege handen staan. Sinan sloeg in één keer de toren omver om zo Robèrt een joker te gunnen. Vind ik dus echt HEEL raar. Een beetje kandidaat gaat door tot het bittere einde. Zeker als je een goede kans hebt om te winnen. Want heel eerlijk Merel, Robèrt die Jenga doet is ongeveer hetzelfde als een kudde olifanten laten kunstschaatsen op één nacht natuurijs. Het ontbrak ‘m aan een zekere finesse zullen we maar zeggen. Iets wat Eveline wel had, want die hield aan haar match met jou maar liefst 3 (!) jokers over! Waar ging het fout? Had je ze niet nodig of wat?

Fijn een stukje puzzelen

Want wat gebeurde er daarna Merel? Ik begreep ‘t niet zo goed. Ineens had je behoefte om je joker van vorige week open te breken en je deed dat waar Jamie bij was. Waarom? Natuurlijk, Jamie is maar één m verwijderd van Jammie, maar zo’n strategisch moment (want dat werd het toen je de vrijstelling ontdekte in je gevulde koek joker) is toch niet heel handig om te delen hoor. Tenzij….(vul zelf maar in). Jamie was niet heel erg onder de indruk, die was vooral bezig met hoe hij de jokers van Eveline zou kunnen stelen. En wees gewaarschuwd ‘hij gaat over lijken’. Mmmm…opmerkelijke uitspraak. Oh ja, zou het bijna vergeten. Niels brak zijn joker ook open. Nu heeft hij een beschadigde sjoelschijf en een gebutst ego. Dus niks. En doorrrrr…..

Tijd om te puzzelen. Maar eerst inschatten in hoeveel tijd jullie als groep een 3D puzzel door een parcours heen zouden krijgen en weer opbouwen. Waarbij de ambities naar beneden werden bijgesteld (al deed jij nog een slimme poging om toch voor een half uur – dus meer geld – te gaan). Als het jullie binnen 45 minuten zou lukken dan verdienden jullie € 1500 voor de pot. Opvallend trouwens hoe met name Robèrt per se voor 45 minuten (en dus het minste geld) wilde gaan. Maar goed. Er werd gesjord aan buizen, er werd gesleept met blokken en geschreven met stenen (heel handig bedacht van Sarah). Rick Paul herleefde één van zijn tientallen verhuizingen en Niels gooide en passant een buis in de bosjes, maar dat boeide mij allemaal niet. Ik werd vooral in beslag genomen door de gele M op de muur en het witte kroontje een stuk verderop. Hele boeiende graffiti die mij vooral deden denken aan onze meesterbakker Robèrt. Die door het overleg vooraf al € 1000 uit de pot had weten te praten en dus nu makkelijk ‘plots’ met de juiste oplossing kwam om de laatste buis los te krijgen. Jij puzzelde samen met Sarah de blokken weer in elkaar en Sarah kon het geld gaan pakken. K’ching!

DIY executie

En toen kwam de test. En eigenlijk was die zo bizar dat ik het meteen daar over moet gaan hebben. Maar dat doe ik nog even niet. Want voorafgaand aan de test viel me namelijk iets op. We kregen een shot te zien van het gebouw waar hij naar binnen ging om op het dak de test te gaan maken. We zagen een shot van Jamie en daarna een shot van het gebouw. Waar op verschillende etages het licht aan was. En als je dan goed kijkt, was er bovenaan maar één etage verlicht. Dan een tijd niets, dan een paar rijen verlicht, dan weer niets, dan een paar rijen verlicht en nog één keer niets en een paar rijen verlicht. En ik, die overal spoken zie, dacht gelijk: “is dit morse?” En tja, zo’n getroubleerde geest duikt dan gelijk het internet op. En wat blijkt: . – – – (kort, lang, lang, lang) staat voor de letter J. Als in Jammie Jamie. En nu weet ik het dus niet meer.

Want als jij dan ook nog eens een gele trui aantrekt (als in het midden van de Colombiaanse vlag, als in tussen winnaar en verliezer) met daarop de woorden ‘holiday’ (als in…ik hoef mijn best niet te doen in dit spel). En de hele aflevering vliegen er de godganse tijd vogels door mijn beeld heen. Ja, jeetje…dan zijn Jamie en jij plots heel verdacht. Flinke mindf*ck weer hoor, dit seizoen. En toen moest de executie nog komen. Want die was zonder Rik. Het was eigenlijk één grote DIY executie. Lekker sadistisch ook. Dat je je naam intikt en dan moet wachten of één van die gigantische lichtstralen groen kleurt. En ja, dat deed hij bij jou (want je had je vrijstelling ingezet) en bij de anderen, maar bij één iemand kleurde hij rood. De rode straal zagen we, maar of het Nikkie of Robèrt is die het spel moest verlaten dat weten we nu dus niet. Een vooruitblik naar volgende week doet vermoeden dat ze er allebei nog inzitten (want er stonden 9 drankjes op tafel), maar hoe verklaar je dan die rode lichtstraal? En what’s up with al die spaties in de titels van die opdrachten elke keer….arghhhhh

Ik weet het even niet meer Merel, echt niet. Ik hoop eigenlijk gewoon dat iemand van de productie op het verkeerde knopje heeft gedrukt waardoor het rode licht verscheen. Een soort interne mol zeg maar. Maar ik vrees van niet. En ik ben nog niet klaar voor een afscheid van Nikkie of Robèrt. Echt niet.

Weet je wat, als ze er allebei nog in blijken te zitten volgende week dan eet ik mijn gitaar op.

Beloofd.

groet Yvette

PS: nog even over die vrijstelling hè. Een kandidaat zou daarmee gered zijn, voor een mol heeft het weinig waarde. De titel van deze aflevering ‘niet gered’, sloeg dat op jou?

Geef een reactie