Zomercolumn: Sleutel niet aan succesformules

Het is volop zomer en het is daarom een mooi moment om terug te blikken op het afgelopen half jaar. Wat is er allemaal gebeurd in televisieland? Sebastiaan blikt zes keer terug naar allerlei gebeurtenissen die 2019 op de kaart hebben gezet. Want was is er veel gebeurd in een half jaar tijd.

Het jaar 2019 gaat de boeken in als het jaar van de televisie comebacks. Zo keerden spelprogramma’s als (Bankgiro) Miljonairs, De Zwakste Schakel en Lingo weer terug. Over de spelprogramma’s ben ik zelf dolenthousiast. Eindelijk weer eens iets anders dan de ‘nieuwe’ programma’s. Aan Bankgiro Miljonairs is, behalve de naam, niets gewijzigd. Zelfs Robert ten Brink is gelijk gebleven, wat heel fijn is.

Alleen De Zwakste Schakel ging op zoek naar een nieuwe presentatrice. Chazia Mourali werd vervangen door Bridget Maasland. Zij wordt ook wel eens ‘ijskonijn’ genoemd en paste daarom precies bij het spelprogramma. Ik deel de mening niet, ik vind Bridget ook best wel warm. Alleen liet ze in De Zwakste Schakel zien dat ze weldegelijk een ijskonijn kan zijn.

Ik moest er wel even aan wennen. Als je jarenlang Chazia gewend bent en nu ineens Bridget ziet, ja dat is wel even een verschil. De manier van de klemtoon is ook even anders dan anders. Chazia zei altijd, op een ijskoude toon, Welkom! Bij De Zwakste Schakel. Bridget’s versie is Welkom bij (zucht) De Zwakste Schakel. Gelukkig wende ik al snel aan de nieuwe stijl van De Zwakste Schakel.

Een verandering hoeft niet meteen iets slechts te betekenen. Het is wel even wennen, maar Bridget heeft er een eigen versie van weten te maken. Zij heeft niet geprobeerd om Chazia te imiteren. Het is immers geen Irene Moors die een typetje neerzet. Alhoewel, Bridget ‘speelt’ wel de bitch van het spelprogramma. Een rol die op haar lijf geschreven leek te zijn.

Haar manier van afscheid nemen van de kandidaten is ook anders. Chazia zei altijd ‘tot ziens!’ en Bridget maakte er ‘dag’ van. Aan alles valt te wennen. Maar net toen ik er lekker in zat, stopte het alweer. Nu is Art Rooijakkers te zien met de talkshow, Zomer met Art. Wanneer ik daarnaar kijk, mis ik gewoon Bridget en haar versie van De Zwakste Schakel.

Dat er een comeback van Lingo zou komen, was al langer bekend. Lucille Werner wilde maar wat graag dat haar spelletjesprogramma terug zou keren. Nu keert het ook terug, niet bij de publieke omroep, maar bij SBS6. Dat houdt automatisch in dat Lucille het niet kan presenteren. Zij vertrok bij SBS om bij KRO-NCRV aan de slag te gaan.

Zeg je Lingo dan zeg je Lucille. Maar helaas, voor Lucille, gaat Jan Versteegh het spelprogramma presenteren. Nu weet ik niet zo goed wat ik daarvan moet verwachten. Sommige programma’s hebben geen nieuw gezicht nodig. SBS6 had makkelijk Lucille terug kunnen halen. Want dat zorgt voor herkenbaarheid en herinnering. Jan zal er ongetwijfeld een lolletje van proberen te maken. Dat lijkt mij nu niet de bedoeling van de comeback van Lingo.

Ik gun Nance werkelijk alles. Maar Lucille hoort bij Lingo en Lingo bij Lucille. Dus laat SBS niet zo flauw doen en gewoon Lucille terughalen. Want ik mag toch hopen dat SBS geen volgende flop van Lingo gaat maken. Dat mag gewoon niet gebeuren

Niet alleen spelprogramma’s keren terug. Want RTL verloor het dansprogramma Dance Dance Dance aan SBS. Dus besloot RTL om Dancing with the stars weer van zolder te halen. Het programma maakt een comeback met onder ander Chantal Janzen als presentatrice. Daar heb ik dan minder moeite mee.

Het is best fijn om oude, vertrouwde, titels te zien terugkeren. Soms met succes en soms ook met minder succes. Het is nu alleen nog wachten op de comeback van Waku Waku. Maar daar zijn ook al gesprekken over. Dus nog even wachten en de televisie is weer terug bij de basis! Weg met al die gekkigheid en gewoon mooie televisie maken. Volgens mij is het in 2019 een stapje dichterbij gekomen.

Geef een reactie