Special Forces VIPS: Missie zonder zijwieltjes
Bron: RTL / Shotbysud

Special Forces VIPS: Missie zonder zijwieltjes

Geschreven door Jorit Henning Laatste update:

Er is bijna een week verstreken en van de 10 kandidaten zijn er nog maar 4 over. De kandidaten zien er behoorlijk slecht uit. Giel heeft een ingevallen gezicht en ziet bleek. Een soort van verwilderde zombielook. Dave vecht tegen de demonen in zijn hoofd. Het feit dat hij moest boksen tegen een vrouw, vreet aan hem. Tim lijdt vooral aan fysieke pijn. De blessure aan zijn knie is een steeds groter probleem aan het worden. Gek genoeg is aan Nouchka, behalve vermoeidheid, niet veel te merken. 

Het einde is in zicht

Het is de laatste dag van de training. Niet meer ‘fietsen met zijwieltjes’ zoals bij de eerdere testen, maar tijd voor een echte missie. De kandidaten zijn er klaar voor. Of althans dat denken ze. De waarheid is dat de kandidaten geen flauw benul hebben wat voor helse beproeving ze te wachten staat. Operator Bas legt uit dat de VIPS door middel van coördinaten zelf moeten uitvogelen waar ze naartoe moeten. Een safe house midden in het bos, waar de kandidaten wacht moeten houden. Tussendoor moeten ze zich op vaste tijden via de portofoon melden bij de staf. De staf zal dan vertellen of het veilig is om het safe house te betreden. 

Addertje onder het gras

Luisterend naar Bas, vraag ik me af waar het addertje onder het gras zit. Dit klinkt te makkelijk. Enigszins overmoedig gaat het dappere viertal op missie. Er moet een flink eind worden gelopen omdat de truck het begeeft. Uiteraard hoort dit allemaal bij het plan van de operators. Om een lang verhaal kort te maken. Dave kermt van de pijn in zijn arm, Tim kermt van de pijn in zijn verrotte knie en alle 4 de kandidaten raken dusdanig afgeleid dat ze vergeten zich via de porto bij de staff te melden. Ze melden zich bij een aardige man die de wacht houdt bij het safe house en gaan ontspannen kletsend het safe house binnen.

Ja hoor, nu komt dat addertje. Al kunnen we het beter adder noemen of complete slangenkuil. De aardige wacht meneer is plotseling niet meer zo aardig. En zijn wacht vrienden zijn al helemaal niet aardig. Tim, Nouchka, Giel en Dave worden onder schot genomen terwijl er op de achtergrond luid blaffend een afgetrainde herdershond klaar staat om hun te verscheuren. Met een zak over de kop en met tayraps gebonden handen, worden de BN-ers geisoleerd van elkaar. Er is wel gezellige muziek op de achtergrond. Zo ongeveer het volume discotheek maar dan 5x harder. Niks kunnen zien, niet weten waar je bent of waar de anderen zijn in combinatie met keiharde muziek zorgt voor desoriëntatie.Giel flipt al vrij snel door. In paniek roept hij “ik stop ermee, ik stop ermee.” Eenmaal bevrijdt door operator Erik wordt Giel kwaad. Als hij gekalmeerd is en toch weer mee wil doen met de training, is het te laat. Erik is onverbiddelijk en dwingt hem te vertrekken. Jammer, maar ontzettend knap dat Giel het tot zo ver heeft weten te schoppen.

De kluts kwijt

Toen waren er nog 3. Terwijl Giel waarschijnlijk allang weer comfortabel in een warm bed ligt, zitten zijn medekandidaten nog altijd geboeid met een zak over hun hoofd. Na 6 slopende uren weten de overgebleven 3 jonge woudlopers te ontsnappen. Ze zijn zo de kluts kwijt dat ze pas halverwege hun vluchtroute ontdekken dat Giel mist. Op de automatische piloot gaan ze verder en lijkt het alsof niks meer echt tot de kandidaten doordringt. Uitgeput komen Dave, Tim en Nouchka aan bij de operators. Er wordt ingegrepen. De operators vinden het niet langer verantwoord om Dave door te laten gaan met de missie. De mentale belasting is te zwaar. Niks om je voor te schamen Dave, je hebt het top gedaan!

Toen waren en nog maar 2. Tim en Nouchka worden niet gespaard en moeten lange afstanden lopen, rennen en uiteindelijk ook nog kano varen. Versleten maar opgelucht klimt het stoere tweetal in de truck. Ze hebben het gehaald. Het zit erop. Nee hoor, geintje van de operators from hell, ze moeten daarna alsnog een roteind lopen. Nouchka weet niet alleen zichzelf maar ook Tim te coachen om vol te houden. Beide kandidaten hebben de Special Forces training met succes afgerond! De anders zo stoïcijnse operators zijn zichtbaar trots en met recht. Ik denk dat het overgrote deel van de kijkers trots is op de topprestatie van Nouchka en Tim. En voor de toetsenbordridders die commentaar hebben, heb ik maar èèn ding te zeggen….”doe het ze eerst maar eens na.”